OLUP  GELMİŞİM

 

Yaralı gönlümde bir tek canım var;

Sen verdin, can senin, al senin ey yâr!..

Vahdet vadisinde, çözülsün esrâr;

Aşkın umanına dalıp gelmişim!..

 

Senindir yerlerin göklerin mülkü;

Senindir zamanın, zeminin ilki;

Başıma toplansın âlemin halkı;

Halvetten halvete dolup gelmişim!..

 

Bu hikmet yoluna, bir yürek koydum;

Sevginin, sevdânın sesini duydum!..

Karıştım devreden devrâna uydum;

Bu derdi gönlüme, salıp gelmişim!.. 

 

Dokundum acıya, derde, eleme;

Bir sevdâ yükledim kağıt kaleme!..

Bu gönül soframı, açtım âleme;

Aşkın kaynağını, bulup gelmişim!..

 

Ömür yapraklarım döküldü, bir bir;

Ben diyen benliğim, söküldü bir bir;

Edep gülşeninde, inceldi fikir;

Güzel huy içinde, olup gelmişim!..

 

Sormayın erenler, aşktır hevesim.

Gönül dergâhında, yundu nefesim!..

Neylesin aşk diyen, aşk duyan sesim;

Bu yolda ölmeden, ölüp gelmişim!..

 

RIFAT ARAZ

 

---

Yorumlar - Yorum Yaz

---