KUL  EYLEDİN  SEN

 

Bilmem ki dermanı var mı bu derdin;

Derdimin üstüne dertleri verdin!..

Biçâre gönlüme, bu nefsi sardın;

Eğdin kametimi, dal eyledin sen!..

 

Yâ Rab, bu kurumuş teni neyleyim?

Beni benden eden, beni neyleyim?

Sevgisiz, sevdâsız günü neyleyim?

Aşkımı özümde, dil eyledin sen!..

 

Ayrılmak kolay mı, bu yoldan öyle;

Daldıkça dalmışım  deryâya böyle!?..

Yâ Rab, ne haldeyim bir nazar eyle;

Gönlümü devrâna mil eyledin sen!..

 

Kâinat sırrını, yükledin cana;

Bu canın nûrunu yaydın cihâna!..

Esrâr perdesini açtın zamana;

Gönülden sonsuza yol eyledin sen!..

 

Çilede elendim, takvâda doldum;

Takdirin elinde, tedbiri buldum!..

Zamanın çarkında, ne hale geldim;

Öğüttün yükümü, hâl eyledin sen!..

 

Ömrüme ölçünle bir hayat verdin;

Başıma taç koydun, saltanat verdin!..

Âlemin ufkunu, önüme serdin;

Düşürdün bir aşka, kul eyledin sen!..

 

 

---

Yorumlar - Yorum Yaz

---